شعر گفتن مثل زايمان كردن است . بعضي از شعرها آنچنان طبيي بدنيا مي آيند
كه آدم دچار كمترين دردسر مي شود اما امان از بعضي از شعرها كه به ضرب
و زور سزارين ( براي خشنودي اساتيد واژه گزيني بخوانيد رستمينه ) هم
باز كج و كوله متولد مي شوند
اشتراک در:
نظرات پيام (Atom)
پیامها
1 نظر:
جای این همه واژه بردلم جای این نطفه مهمان بردلم عقل باطل گشت درحکم دل که خلوتگه عشاق شداین دل
ارسال يک نظر