14.9.08

یک شعر





سکوت کن پسر

چرا که کلمه دیوار می سازد

چرا که کلمه شمشیر است

که از رو بسته ای

از رو بسته اند

سکوت کن پسر

چرا که کلمه آسمان را به تف سر بالا بدل می کند

چرا که تنها سکوت و مرگ

سازندگان بی ادعای آرامش اند

و تو اگر نمی خواهی

مر گ آرامش تو را بسازد حالا

سکوت کن

سکوت کن پسر

تا آسمان دوباره همان آسمان شود

و تو

بی هیچ سایه ای

از کنار آدمیان بگذری

و بی دغدغه به آسمان نگاه کنی .


زمستان 1386



4 نظر:

مهیار گفت...

سکوت کن ،اما فریاد بزن آن را...

افشین گفت...

عالی بود عادل... ممنون...

سکوت کن پسر

چرا که کلمه دیوار می سازد

چرا که کلمه شمشیر است

که از رو بسته ای

از رو بسته اند


سکوت کن پسر
....
عاشق این قسمتم...

شيدا گفت...

وايييييييييييييييييييي
عادل عزيز
شعراي تو بلاگتو خوندم دوست داشتم اما اين يكي براي من يه چيز ديگه ست
در برابرش سكوت مي كنم....
همين

مهدی گفت...

سلام

سروده بسیار عالی بود ، مخصوصا این قسمتش که می گوید :

سکوت کن پسر

چرا که کلمه آسمان را به تف سر بالا بدل می کند

چرا که تنها سکوت و مرگ

سازندگان بی ادعای آرامش اند